شمارهٔ ۶۱۹ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به وصف زیبایی و جذابیت حسن خلق محبوبش می‌پردازد. در شب، صدای نی مطرب در کوچه‌ها به گوش می‌رسد و بوی خوش عود فضا را پر کرده است. همچنین، زلف ساقی در تاریکی شب درخششی خاص دارد و آتش می که از صراحی برمی‌خیزد، شبیه به دود است. این تصاویری زیبا و شاعرانه از عشق و جمال را به تصویر می‌کشد.