شمارهٔ ۶۲۷ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)
ماییم و گفتن شعر، در وصف آن گلِ رو
بر وزن مصرع زلف، در بحر بیت ابرو
سیر از قدح چه سان گشت، در یک دو روز نرگس؟
دل می کشد به ساغر، سبز است تا لب جو
در شیوه رمیدن، وحشی نگاه او را
همچشمی از ازل بود، با گله گله آهو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی‌ها و جذابیت‌های یک گل، به ویژه با تأکید بر گل نرگس، می‌پردازد. او اشاره دارد که این زیبایی‌ها به قدری چشم‌نواز هستند که دل را به خود جذب می‌کنند. همچنین به نگاه وحشی و زیبا و رقابت آن با آهوها اشاره می‌کند، که نشان‌دهندهٔ طبیعت شگفت‌انگیز و فریبندهٔ این گل و زیبایی آن است.