شمارهٔ ۶۳۱ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره دختری است که از سایه گل سرخ دور می‌شود و به دنیای شیشه و جام و سبو (نمادهایی از می و مستی) می‌پیوندد. او برای پاکی خود غسل کرده و به دنبال حلال‌ها است، اما در عین حال در دنیای حرام قرار می‌گیرد. در پایان، شاعر به او توصیه می‌کند که از قوانین سخت زندگی بپرهیزد و نسبت به دنیای مستی و شیشه‌ها بی‌توجه باشد.