شمارهٔ ۶۳۰ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
دارم ز دیدن گل نوخیز خود، چو شمع
هر لحظه چشم نو، مژه نو، نگاه نو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر از زیبایی و تازگی گل نوخیز خود صحبت می‌کند و احساساتی شبیه به شعله‌شدن در دلش دارد. او در هر لحظه از زیبایی‌های جدید چشمان و مژه‌هایش لذت می‌برد.