نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۴۲ طغرای مشهدی

طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

چرخ نامرد است، اگر مردی ازو یاری مخواه

خویش را در زیر بار یک جهان خواری مخواه

تا توان از تلخ و شیرین جهان پرهیز کرد

همچو چشم خوبرویان، غیر بیماری مخواه

در لباس خرمی صد عقده می روید ز دل

سرو قامت باش، لیکن رخت زنگاری مخواه

در شب زلفش مده چون شانه هرگز تن به خواب

گر سراپا چشم گردی، غیر بیداری مخواه

زورق از یمن سبکباری به ساحل می رسد

جان اگر خواهی، درین دریا گرانباری مخواه

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان نکاتی درباره زندگی و دشواری‌ها می‌پردازد. شاعر اشاره دارد که انتظار یاری از دیگران (به‌ویژه از افرادی که غیرمرد هستند) انتظاری نامعقول است و بهتر است انسان بار سنگین زندگی را به دوش نکشد. او تأکید می‌کند که باید از تلخی‌ها و شیرینی‌های زندگی دوری کرد و این کار را با حساسیت و دقت بیشتری انجام داد. همچنین، انتظارات از ظاهری خوش‌نما و زیبا باید واقعی و عمیق باشد و انسان نباید تنها به ظواهر فریبنده بسنده کند. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که برای رسیدن به آرامش و کامیابی، باید از بارهای سنگین دوری کرد و به جای آن، زندگی را با سبکی و سرزندگی دنبال نمود.