شمارهٔ ۶۴۶ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
ز بس می روید امشب از چراغ ما گل شادی
به دست عندلیبش می توان دادن چو گلدسته
بدین رم کرده طالع، دامن وصلش چه سان گیرم
جهد از دست مردم صید [و] دام از دست من جسته
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر به شادی و زیبایی امشب اشاره دارد. گل شادی از چراغ خوشبختی می‌روید و عندلیب می‌تواند آن را به زیبایی نگه دارد. شاعر در تلاش است که چگونه به وصال محبوبش برسد، در حالی که موانع و نامعلومی‌ها در مسیرش وجود دارد. او از سختی‌های عاشقانه می‌گوید و تلاشش را برای رسیدن به عشق بیان می‌کند.