شمارهٔ ۶۴۵ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن (رمل مثمن سالم)
گل قبا آرد بر ما، غنچه گردد افسر ما
واشود گر از سر ما، عقل چون دستار کهنه
چون به تن پیری درآید، زیب و زینت را نشاید
نقش نو کی خوش نماید، بر در و دیوار کهنه
عمر شاعر چون فزاید، بیتش از خامی برآید
زان که طرح پخته آید، از کف معمار کهنه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و جوانی اشاره دارد و بر این نکته تأکید می‌کند که هر چیز جدیدی نیاز به زمینه‌ای مناسب دارد. گل قبا نشان‌دهنده زیبایی و شکفتگی است که اگر عقل و درک درست از آن دور شود، ارزشش را از دست می‌دهد. همچنین، به پیری و کهنگی اشاره می‌شود و بیان می‌دارد که جوانی و زینت حقیقی باید در سن و سال مناسب خود نمایان شود. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که با گذشت زمان، هرچقدر هم که تجربه و دانش شاعر افزایش یابد، هنوز هم باید از اصول پایه و طرح‌های اولیه بهره‌مند باشد تا بتواند آثارش را پخته و ارزشمند کند.