شمارهٔ ۶۶۳ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)
دوران به آب می کرد، طرح ایاغ لاله
بهر چه تر نباشد، دایم دماغ لاله؟
از بس که بی تو گشتند، خوبان باغ درهم
آیینه رخ گل، گردید داغ لاله
در حیرتم که چون سوخت، آن روی شعله ناکم
پروانه سوز خود نیست، هرگز چراغ لاله
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر به زیبایی از احساسات عاشقانه و غم‌انگیز سخن می‌گوید. شاعر به طرح لاله اشاره می‌کند که در کنار آب می‌روید و ترس از بی‌دوستی و جدایی را بیان می‌کند. او نگران است که باغبانان و خوبان باغ بدون محبوبشان، پژمرده و آشفته شده‌اند. در نهایت، شاعر به سوختن و سوز عشق خود اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی پروانه‌ها هم نمی‌توانند شعله عشق او را روشن نگه دارند.