شمارهٔ ۶۷۱ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعولن (متقارب مثمن سالم)
چه لذت وجود مرا از جوانی؟
که گشتم چو پیران بدین سست جانی
به گلزار گیتی چنان بی مکانم
که زیبد مرا دعوی لامکانی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به احساس نابودی و از دست رفتن جوانی اشاره دارد. شاعر از لذت‌ها و شور جوانی صحبت می‌کند، اما حالا که به پیری رسیده، احساس سستی و بی‌جایی می‌کند. او خود را در دنیای بی‌معنا و غیرمکان می‌بیند و در این وضع، آرزوی آزادگی و لامکانی دارد.