شمارهٔ ۶۶۴ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
ساقیا لب تشنه ام، آبی چو لعل تر بده
جام سرشاری به عشق ساقی کوثر بده
از صدف در شیوه همت نژادی کم مباش
قطره ای گر می ستانی، در عوض گوهر بده
آسمان نامرد و من از تیغ جورش در هراس
قابل دستار مردی نیستم، معجر بده
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر از ساقی میخواهد که برای رفع تشنگیاش آبی مانند لعل به او بدهد. او به عشق و زیبایی اشاره میکند و از ساقی میخواهد که محبت و بخشش بیشتری به او اعطا کند. همچنین، به تلاش و همت در زندگی اشاره دارد و از او میخواهد اگر قطرهای از محبت میدهد، چیزی ارزشمند در عوض آن تقدیم کند. شاعر همچنین از مصائب و سختیهای زندگی سخن میگوید و احساس ناکامی و عدم توانایی در مواجهه با چالشها را بیان میکند.