شمارهٔ ۶۷۳ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
چشم پرخون و نگردید دل ما خالی
به دو ساغر نشود شیشه صهبا خالی
عجبی نیست ز بی قدری مردم درخاک
که لحد هم نکند بهر کسی جا خالی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به احساس غم واندوه می‌پردازد. او با چشمان پرخون و دل خالی از احساسات، به بی‌ارزش بودن زندگی انسان‌ها اشاره می‌کند. او همچنین بیان می‌کند که حتی قبرها نیز برای کسی جا خالی نمی‌گذارند، نشان‌دهنده‌ی این است که در نهایت زندگی همه به یک نتیجه می‌رسد و اهمیت واقعی زندگی کمتر از آن چیزی است که تصور می‌شود.