شمارهٔ ۶۷۷ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
به آن گل می توانی همچو شبنم گشت همزانو
اگر از چشمه سار پاکی طینت وضو داری
نه رنگی از گلت دیدم، نه بوی سنبلت آمد
گلستانی، ولیکن قفلها بررنگ و بو داری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی گل اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر انسان از پاکی درون برخوردار باشد، می‌تواند به زیبایی آن گل نزدیک شود. اما شاعر از غیبت رنگ و بوی خوش گل شکایت می‌کند و به این موضوع اشاره می‌کند که با وجود زیبایی‌های محيط (مانند گلستان)، هنوز قفل‌هایی بر روی رنگ و بو وجود دارد که مانع از حس کردن زیبایی‌ها می‌شود.