نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۸۲ طغرای مشهدی

طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

داد بی موجب عنانم را به دست رهزنی

آنچه من از دوست دیدم، کس ندید از دشمنی

بر نمی تابد دلم از نازکیها حرف سخت

صد شکست آید برین مینا، ز خارا گفتنی

سبز پوشیدن مکرر گشت ای سرو چمن

گر توانی، همچو مینا سرخ کن پیراهنی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از احساسات عمیق و دشواری‌های عشق و دوستی صحبت می‌کند. او می‌گوید که بی‌دلیل کنترل زندگی‌اش را به دست کسی داده که او را مورد آزار قرار می‌دهد. همچنین از تلخی‌های دل و شکنندگی‌اش در برابر سخنان سختی که نازک‌دلی‌اش را می‌آزارد، سخن می‌گوید. وی به این نکته اشاره می‌کند که در مقابل این نازکی، ممکن است بارها دچار شکست شود. او در نهایت از محبوبش می‌خواهد که مانند مینا، زیبا و دلنشین باشد و رنگ پیراهنش را به رنگی دلپذیر تغییر دهد.