شمارهٔ ۶۹۳ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)
گفتی که در دل تو، نگشود خاطر من
چون خاطرت گشاید؟ در تنگنا نشستی
چون گل تو خوش نشینی، کو حد آنکه گویم
کاین جا چرا نیایی، وانجا چرا نشستی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به عشق و آرزوهایش اشاره می‌کند. او می‌گوید که دل عشقش را نمی‌تواند باز کند و وقتی که در تنگنا و سختی قرار می‌گیرد، به خود می‌گوید چرا معشوق در آنجا نیست و چرا در کنار او نمی‌نشیند. شاعر به زیبایی و حضور معشوق اشاره کرده و از او می‌خواهد که چرا به نزدش نمی‌آید.