شمارهٔ ۷۰۶ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر از سختی‌ها و بی‌رحمی‌های زندگی صحبت می‌کند و از بخت بد خود شکایت می‌کند که او را به افکار منفی و باطل می‌کشاند. او از هم‌نوعانش می‌خواهد که وضعیت و احساسات درونی خود را بیان کنند، زیرا در نهایت همه‌ی انسان‌ها به سرنوشتی مشابه دچار خواهند شد.