نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۱۱ طغرای مشهدی

طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن (رجز مثمن سالم)

زین گونه گر شیرین بود، لعل لب نوشین تو

در بوسه خوردنها مرا از اشتها می افکنی!

ای چرخ، فردا می دهم یک دجله آب کوثرت

امروز اگر خاک مرا، در کربلا می افکنی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و شیرینی لبان معشوق اشاره دارد و بیان می‌کند که بوسیدن او باعث افزایش اشتها و شوق در دل عاشق می‌شود. شاعر به تقدیر از روزگار پیش رو می‌گوید که به او یک دریا از آب کوثر می‌دهد، اما در عوض از خدای خود می‌خواهد که امروز او را در کربلا نریزد و به خاک تبدیل نکند؛ از این رو به تضاد بین زیبایی و سختی‌های زندگی اشاره دارد.