شمارهٔ ۷۱۰ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و اهمیت نگاه به خود اشاره دارد. وقتی به خود و زیبایی‌ات نگاه کنی، نباید آرزوی چیزی بیش از آن را داشته باشی. همچنین، از آیات قرآنی یاد می‌کند و می‌گوید که نباید به امور معنوی بدون آمادگی و وضو نزدیک شد. در پایان، شاعر می‌گوید اگر گل خوشبو را به دستم بدهی، خودم باید آن را بو کنم تا عطرش را متوجه شوم، چرا که بوی خوش گل بدون توجه و بو کردن به آن هرگز احساس نخواهد شد.