شمارهٔ ۷۱۳ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
دامن آرزویم پر شده از گوهر اشک
باید آورد به کویت که خریدار تویی
از خم زلف سیه، پا ننهادی بیرون
آفتابی که بماند به شب تار، تویی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر از اشک‌ها و غم‌های خود سخن می‌گوید و اشاره دارد به اینکه باید به معشوق خود برود و او را بیابد. همچنین با توصیف زلف‌های معشوق و شب تار، به عشق و زیبایی او اشاره می‌کند و او را تنها روشنایی در تاریکی زندگی‌اش می‌داند.