شمارهٔ ۷۲۲ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به احساس ناراحتی و غم در جامعه اشاره دارد. شاعر از این می‌گوید که در میان همه غم‌ها و دشواری‌ها، تنها کودکان هستند که مورد محبت و توجه مادران قرار می‌گیرند. در واقع، مادران علاوه بر نگرانی‌های خود، مسئولیت تربیت و آموزش کودکان را نیز بر عهده دارند.