شمارهٔ ۷۴۲ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
به زلفت می کند از آشنایی شانه همراهی
وگرنه با پریشان کی کند بیگانه همراهی
چو محتاجی که افتد از پی حاجت روای خود
به هر جا می رود مینا، کند پیمانه همراهی
به غیر از سنگباران، در عوض چیزی نمی بیند
اگر صد ره به طفلان می کند دیوانه همراهی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و جاذبه زلف محبوب اشاره می‌کند و می‌گوید که تنها به خاطر آشنایی با اوست که این زیبایی و همراهی وجود دارد. شاعر مانند شخصی محتاج است که برای برآوردن نیازهایش به هر جا می‌رود، به مینا (شراب) و پیمانه (همراهی) نیاز دارد. او در نهایت به این نکته اشاره می‌کند که در صورت وجود معشوق، جز سنگباران چیزی نصیبش نمی‌شود و حتی اگر صد بار هم به سمت کودکان برود، همچنان دچار جنون عاشقانه باقی می‌ماند.