شمارهٔ ۷۶۱ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)
ای شوخ لاله رخسار، باغ و بهار مایی
غم در میان ما نیست، تا در کنار مایی
گر از ره مروت، بر خاک ما نهی پای
با آن رخ فروزان، شمع مزار مایی
تا سرزمین وصلت، در چشمه سار میناست
هم گلستان خویشی، هم لاله زار مایی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به زیبایی و شادابی معشوق خود اشاره می‌کند و می‌گوید که در حضور او هیچ غمی وجود ندارد. معشوق مانند گل و بهار است و حتی اگر بخواهد بی‌مروتی کند و پا بر خاک او بگذارد، خود را به شمعی همانند کرده که در کنار او می‌درخشد. همچنین شاعر اشاره می‌کند که سرزمین عشق و وصل آن‌ها پر از زیبایی است و به گلستان خویش و لاله‌زاری شبیه است.