شمارهٔ ۷۶۷ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به آغاز شب اشاره می‌کند و به یاد صبحی پر از روشنایی و امید می‌افتد. او همچنین هشدار می‌دهد که نباید در زمان تیره‌بختی و ناامیدی، جلوه‌ای از زیبایی (هنر یا زندگی) نشان دهد، زیرا در میان تاریکی، زیبایی ناپیداست.