شمارهٔ ۷۶۶ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن (رمل مثمن سالم)
غیر اگر سویت ببیند، رونپوشی، رخ نتابی
گر من از دورت ببینم، شرمگینی، در نقابی
نوبهار باغ هستی چون به رخسارت ننازد؟
یک گلی چون مهر، اما نه چمن را آب و تابی
در مقام نرمخویی، چون شمیمی در گلستان
در لباس تازه رویی، همچو عکس گل درآبی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره زیبایی و جذابیت افرادی است که در مجلسی با هم ملاقات می‌کنند. شاعر به توصیف زیبایی دلنشین و خاصی می‌پردازد که روح و احساسات انسان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. همچنین به تضاد بین زیبایی ظاهری و درونی اشاره می‌کند و از حس شرم و لطافت در روابط انسانی سخن می‌گوید. در نهایت، شاعر با مقایسه زیبایی با گل و بهار، بر اهمیت ظرافت و تازگی در روابط تأکید می‌کند.