شمارهٔ ۸۳ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از عشق و محبت صحبت می‌کند و به تمسخر از معشوق می‌گوید. او می‌خواهد معشوقش که بی‌حجاب و زیباست، همراهش باشد و اثر عشق او را در زندگی‌اش حس کند. عشق او به معشوق آن‌قدر عمیق است که هرگونه تیرگی و بدبختی را از بین می‌برد. همچنین به عواقب مصرف شراب اشاره می‌کند و می‌گوید که نوشیدن شراب او را به آتش می‌کشاند. او در نهایت به تلخی اشاره می‌کند که مردم سعی می‌کنند از یکدیگر چیزی نداشته باشند و هر کس بر روی گل خود گلاب نمی‌پاشد. به طور کلی، این شعر درباره احساسات عاشقانه و تأثیر آن بر زندگی است.