شمارهٔ ۲ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این دو بیت به احساس تنهایی و غم اشاره دارند. شاعر می‌گوید که هیچ‌کس به دیدار او نیامده و حتی سایه‌اش هم از زمین برنمی‌خیزد، که نشان‌دهنده‌ی عدم توجه و محبت دیگران به اوست.