شمارهٔ ۶ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت از درد و ناامیدی خود می‌گوید و به چرخ فلک (سرنوشت) اعتراض می‌کند که با بی‌رحمی کهکشان را مثل کاه کهنه نابود کرده است. احساس ناتوانی و بی‌اساس بودن جهان را بیان می‌کند.