شمارهٔ ۲۱ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات بیان می‌کند که دلتنگی و عشق او به چشمان محبوبش به‌قدری عمیق است که تا زمانی که آنها وضو نکنند (پاک و زیبا نشوند)، او نمی‌تواند به آرامش برسد. همچنین، زمانی که دست به زلف‌های او نمی‌زند، احساس خوشحالی و زیبایی را تجربه نمی‌کند. به‌طور کلی، این ابیات نشان‌دهنده تأثیر عمیق محبت و زیبایی محبوب بر دل شاعر است.