بخش ۷ - غزلسرایی طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ساقی‌نامه / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
سخن چون سپاه بیان را گرفت
به این فوج، تخت زبان را گرفت
مسلم بود خسروی بر سخن
که دربسته، ملک دهان را گرفت
چو بر بادپای نفس شد سوار
دو صد قلعه گوش جان را گرفت
صف آرای ابیات رنگین چو گشت
اقالیم روح و روان را گرفت
چو از سطر، لشکرکشی ساز کرد
به یک نی سواری، جهان را گرفت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به قدرت و تأثیر سخن و بیان اشاره دارد. شاعر از سخن به عنوان یک سپاه یاد می‌کند که زبان را تسخیر کرده و با این تسلط، قدرتی خاص به دست می‌آورد. او به سلطنت سخن بر روی دل‌ها و احساسات اشاره می‌کند و بیان می‌کند که این قدرت می‌تواند روح و روحیه انسان‌ها را تحت تأثیر قرار دهد. در نهایت، شاعر به قدرت بی‌نظیر سخن و توانایی آن در تصاحب جهان اشاره می‌کند.