شمارهٔ ۲ طغرل احراری
طغرل احراری / مستزادها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آیینه به بزم دلگشای تو رسد
ای جان نگاه
هم شانه به زلف مشکسای تو رسد
ما را چه گناه؟!
ما خال شویم و سرمه منظور افتد
مردیم ز رشک
دل خون شود و حنا به پای تو رسد
سبحان الله؟!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و دلگشایی محبوبش اشاره می‌کند و از تأثیر نگاه او بر دلش صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که محبت و زیبایی محبوبش، نه تنها او را شاد می‌کند بلکه باعث حسرت و اشک او نیز می‌شود. در نهایت، شاعر با ابراز تعجب از زیبایی محبوبش، احساسات عمیق خود را نسبت به او نشان می‌دهد.