شمارهٔ ۱۱۶ - گنج شایان ترکی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره زیبایی و جذابیت معشوق است. شاعر از ویژگی‌های ظاهری معشوق، مانند لب‌های سرخ، بوی خوش زلف و قد بلند او صحبت می‌کند و عشقش را ستایش می‌کند. او به این نکته اشاره می‌کند که وجود معشوق برایش از جان نیز ارزشمندتر است. همچنین، شاعر به درد و رنج ناشی از جدایی و عشق اشاره می‌کند و بر این باور است که حتی در فقر و سختی، عشق معشوق او را غنی می‌کند. در نهایت، شاعر به اهمیت شعر گفتن اشاره می‌کند و آن را کمال می‌داند، اما تأکید می‌کند که هیچ چیزی به ارزش قرآن نمی‌رسد.