شمارهٔ ۱۲۰ - رخ افروخته ترکی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از دیدار محبوبی با چهره‌ای خیره‌کننده صحبت می‌کند که زیبایی‌اش جان دنیا را به آتش کشیده است. تیر غمزه او به دل شاعر نشسته و او را مجذوب کرده است. شاعر از سختی و درد عشق می‌گوید و ابراز می‌کند که حتی در برابر عشق سوزان محبوب، صبرش را از دست داده است. او وفاداری‌اش را با اشاره به اینکه حاضر نیست حتی یک مو از محبوب را با تمام دنیا عوض کند، نشان می‌دهد.