شمارهٔ ۱۱۸ - گلبرگ تر ترکی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف لحظاتی عاشقانه و آرام می‌پردازد. او از عشق و شوق خود برای معشوق صحبت می‌کند و به آرامی به لمس و بوسیدن او اشاره می‌کند. لحظه‌هایی را تصور می‌کند که با احتیاط و لطافت به ابعاد مختلف زیبایی معشوقش نزدیک می‌شود، از غبغب و لب‌هایش تا زلف و پوستش. شاعر همچنین به این موضوع می‌پردازد که از علاقه‌اش در درازمدت می‌آموزد که عشق به معشوقش را در نهایت به نوعی ایمان و اعتقاد بدل کند. کارهای نمادین مانند قراردادن خاری زیر بستر برای بیدار کردن معشوق و دزدی کردن از دفتر شعر او، نشان‌دهنده عشق عمیق و غیرت شاعر است. در کل، شعر حاکی از عشق عمیق و لحظات دلنشین و حساس شاعر به معشوقش است.