شمارهٔ ۱۳۷ - خطا پوش ترکی شیرازی
ترکی شیرازی / فصل اول - لطیفه‌نگاری‌ها / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
یا رب! تو خالقی و، توانا و، قادری
رحمانی و، رحیمی و، غفار و، قاهری
بر بندگان خویش، رئوفی ومشفقی
بر حسن و قبحشان، تو بصیری و ناظری
خلاق وحش و طیر زمینی و آسمان
رزاق جن و انس و، مسلمان و کافری
محکوم حکم توست، بقا و تو حاکمی
مامور امر توست، فنا و تو آمری
پوشیده نیست ظاهر و باطن به پیش تو
دانای باطنی تو و،بینای ظاهری
از راه لطف، پردهٔ کس را نمی دری
زان رو که بر عیوب خلایق تو ساتری
«ترکی» اگر چه نامه سیاهست و مذنب است
لیکن تو جرم بخش و، خطاپوش و، غافری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به خداوند اشاره دارد و او را وصف می‌کند. خداوند، خالق و توانا، رحمان و رحیم، و همچنین قهار و غفار است. او بر بندگان خود ترحم دارد و بر خوبی‌ها و بدی‌های آن‌ها آگاه است. خداوند، خالق موجودات زنده و رازق همه مخلوقات، حکم‌ران عالم است و فنا و بقا تحت فرمان اوست. او به باطن و ظاهر آگاه است و اشکال و عیوب بندگان را می‌پوشاند و بابت خطاها رحم می‌کند. نویسنده با ابراز تواضع، به عفو و بخشش خداوند اشاره دارد، حتی اگر شخصی خطاکار باشد.