شمارهٔ ۱۱ - بادهٔ ناب ترکی شیرازی
ترکی شیرازی / فصل پنجم - قطعهها و تکبیتیها / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
تا کی ای بخت خفتهٔ «ترکی»!
بر نخیزی زخواب قیلوله
خیز از جا که این بیابان راست
غول در راه و راه بیغوله
خیز و جامی بزن، زبادهٔ ناب
با پری پیکران شنگوله
گه یکی را ببوس چهره چو ماه
گه یکی راببوی مرغوله
گاه بشنو زمطربان عراق
لحن ترک و حجاز و زنگوله
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از بخت نیک خود که در خواب غفلت است، میخواهد بیدار شود و به زندگی و خوشیها برسد. او به بخت میگوید که از خواب قیلوله برخیزد و به مبارزات و چالشهای زندگی توجه کند. شاعر به لذتهای زندگی اشاره میکند، مانند نوشیدن شراب و لذت بردن از زیباییها و هنر موسیقی. در واقع، دعوت به شجاعت و بهرهبرداری از لحظات زندگی و لذت بردن از زیباییها و هنر است.