شمارهٔ ۷۷ - عجب مدار ترکی شیرازی
ترکی شیرازی / فصل پنجم - قطعه‌ها و تک‌بیتی‌ها / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
جوان که موی سیاهش دمیده از رخسار
زمشک ناب نقابی به ماه پوشیده
عجب مدار، که از وسمه، موی من سیه است
که در عزای جوانی سیاه پوشیده
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی جوانی اشاره می‌کند که موی سیاهش مانند مشکی ناب، چهره‌اش را زیباتر کرده است. او از غم و اندوهی که به خاطر جوانی احساس می‌کند صحبت می‌کند و می‌گوید که موهای او نیز در این اندوه به رنگ سیاه درآمده‌اند، بی‌آنکه به زیبایی جوانی او خدشه‌ای بزنند.