شمارهٔ ۸۳ - لباس میش ترکی شیرازی
ترکی شیرازی / فصل پنجم - قطعه‌ها و تک‌بیتی‌ها / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
زاهد که بود به زهد، مشهور
زهدش همه فسق و نوش نیش است
بیچاره ز زهد خشک و تلبیس
پیوسته فکنده سر به پیش است
زنهار مخور فریب او را
گرگی ست که در لباس میش است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به نقد زاهدان و افرادی می‌پردازد که خود را عارف و زاهد نشان می‌دهند، اما در واقعیتی ناپاک و فاسد هستند. شاعر به وضوح می‌گوید که زهد این افراد فقط ظاهری و فریبنده است و در باطن دچار فسق و ناپاکی‌اند. او هشدار می‌دهد که نباید فریب این زاهدان را خورد، زیرا آن‌ها مانند گرگ‌هایی در لباس میش هستند که به ظاهر به صفای روحانی متوسل شده‌اند، ولی در باطن خطرناک‌اند.