شمارهٔ ۲۰ فرخی یزدی
فرخی یزدی / دیگر سروده‌ها / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
«فرخی » کاین ادبیات سروده است خشن
عذرخواه است صمیمانه ز ابناء وطن
هر که را دوخته شد در ره مشروطه دهن
پر بدیهی است نگوید بجز از راست سخن
این وطن فتنه ضحاک ستمگر دیده
آفت پور پشن رنج سکندر دیده
جور چنگیزی و افغان ستمگر دیده
گرچه از دشمن دون ظلم مکرر دیده
باز بر جای فتاده است به سنگینی کوه
گوییا نامده از حمله اعدا به ستوه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
فرخی در اشعارش به مشکلات و ظلم‌هایی که مردم وطنش از سوی ستمگران و دیکتators متحمل شده‌اند، اشاره می‌کند. او به‌صراحت از ستم‌گری‌هایی که در تاریخ بر سر مردم آمده است، صحبت می‌کند و تأکید می‌کند که هیچ‌کس در مسیر مشروطه‌خواهی نمی‌تواند جز حرف راست بگوید. در نهایت، او احساس می‌کند که با وجود تمام سختی‌ها و فتنه‌ها، وطن هنوز مقاومت می‌کند و در برابر دشمنان ایستاده است.