شمارهٔ ۱۳۵ فرخی یزدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این متن، شاعر به وضوح از بی‌تفاوتی و غفلت ملت سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که اگرچه هر فرد مانند نقش‌هایی بر دیوار است و از اوضاع و احوال خود اطلاع ندارد، اما او و دیگرانی که فریاد برآورده‌اند، نتوانسته‌اند این ملت خواب‌آلوده را بیدار کنند. این بیان نشان‌دهنده یأس و ناامیدی شاعر از تغییر وضعیت موجود است.