شمارهٔ ۱۷۸ فرخی یزدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار بیانگر این است که انسان عاقل نباید بدون دلیل و ضرورت اقدام کند و از غم و اندوه برای کسانی که بی‌خانمان و غریب هستند دوری کند. او می‌فهمد که هیچ حکومتی نمی‌تواند پایدار بماند مگر آنکه بر افکار و رضایت عمومی تکیه کند.