شمارهٔ ۱۸ فرخی یزدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف زیبایی طبیعت می‌پردازد. شاعر از چمن‌هایی که همچون چتر بزرگ و باشکوهی برپا هستند و دمنوشی که مانند جایی برای استراحت و خواب طوسی به نظر می‌رسد، سخن می‌گوید. او ما را به برخاستن و مراقبت از زیبایی‌های طبیعت فرا می‌خواند و تأکید می‌کند که در گل و دشت، زیبایی‌هایی چون پر طاوس وجود دارد.