شمارهٔ ۲۲۴ فرخی یزدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره فردی است که به اشتباهات خود اعتراف می‌کند. او با کسانی که خطا کرده‌اند، هم‌نوا شده و افکار دیگران را تحت تاثیر قرار داده است. با وجود افرادی که از او دفاع می‌کنند، در نهایت به خطای خود پی می‌برد و اقرار می‌کند.