شمارهٔ ۲۳۱ فرخی یزدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تصویرسازی زیبایی از صبح و غروب پرداخته و به درک یک واقعه یا نمود مهم اشاره دارد. به نظر می‌رسد که شاعر با استفاده از رنگ‌ها و تصاویر، بیننده را به دقت کردن در چیزی فرامی‌خواند که در پس پرده پنهان است و انتظار می‌رود که آن چیز مهم و جالبی باشد.