شمارهٔ ۲۴۸ - در انتقاد از دادگستری فرخی یزدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف خانه‌ای ویرانه می‌پردازد که در آن روزگاری زندگی می‌شد. شاعر به تضاد بین ظاهر و واقعیت اشاره دارد، زیرا این مکان به ظاهر "عدلیه" نامیده می‌شود ولی در واقعیت ظلم و ستم در آن حاکم است. در پایان، به نوعی از بی‌عدالتی اشاره می‌شود که نام و واقعیت را به هم ریخته است.