شمارهٔ ۲۵۳ فرخی یزدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، دهقانی که پسر کارگری است با لباس کهنه و پاهای برهنه به دعوت شاعر آمده است. او با وجود زخم‌ها و دردهایی که دارد، از زحمت و کار خود راضی و شاکر است.