شمارهٔ ۳۱۲ فرخی یزدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به وضعیت خود و جامعه اشاره می‌کند. او می‌گوید که ما به حرف‌های بی‌پایه دیگران توجه می‌کنیم و مانند شمع از درون می‌سوزیم. در حالی که دیگران فقط در انتظار حرف‌های زیبا هستند، ما خود را آماده عمل و اقدام کرده‌ایم.