شمارهٔ ۳۲۴ فرخی یزدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به انتقاد از افرادی می‌پردازد که به مقام و قدرت مردان طعنه می‌زنند و به دنبال ناپاکی و بی‌اخلاقی هستند. او تأکید می‌کند که اگر به قدرت فردی اعتقاد نداشته باشیم، هیچ کجای این رفتار گناه نیست. به عبارت دیگر، از ما خواسته شده که در زندگی اصولی را رعایت کنیم و به خودمان اجازه ندهیم که تحت تأثیر زرق و برق قدرت قرار بگیریم.