شمارهٔ ۳۴۷ فرخی یزدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به انتقاد از افرادی می‌پردازد که در راس حزب‌ها و گروه‌ها قرار دارند. او می‌گوید که این اشخاص خود را مهم‌تر از آنچه که هستند، می‌پندارند و همه به پاهای آن‌ها احترام می‌گذارند. همچنین اشاره می‌کند که اگر افرادی ساده‌دل در میان آن‌ها باشند، در واقع به عنوان ابزار و وسیله‌ای برای پیشبرد اهداف دیگران به کار گرفته می‌شوند.