شمارهٔ ۳۶۴ فرخی یزدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این متن از غم و دلتنگی خود سخن می‌گوید و روزهای سخت و پر مشقتش را به تصویر می‌کشد. او احساس می‌کند که روزهایش سیاه‌تر می‌شوند و چرخ فلک به دور خود می‌چرخد و او را به ذلت می‌کشاند. در نهایت، با حسرتی از اینکه ای کاش وضعیت به حالت اول برمی‌گشت، به وضعیت خود اشاره می‌کند.