شمارهٔ ۳۸ فرخی یزدی
فرخی یزدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون ابر بهار چشم خون بار من است
چون غنچه نشکفته دل زار من است
فریاد و فغان و ناله هر شب تا صبح
چون مرغ اسیر در قفس کار من است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات بیانگر احساسات عمیق و غمگینی است. شاعر خود را همچون ابر بهاری معرفی می‌کند که اشک و درد دارد و دلش شبیه غنچه‌ای است که هنوز باز نشده. شب‌ها فریاد و ناله‌اش مانند مرغی در قفس است که از آزادی محروم است. به طور کلی، شعر به وضوح نشان‌دهنده اندوه و اسیری انسان در احساساتش است.