شمارهٔ ۵۱ فرخی یزدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به وحدت و یکپارچگی عالم اشاره می‌کند. او می‌گوید که تمام موجودات در عالم در حال عبادت هستند و معبودی جز یکی وجود ندارد. همچنین، دنیا همه خضوع و سجده می‌کنند و چیزی که مورد پرستش است نیز فقط یک است. در نهایت، شاعر با دیدی انصاف‌مندانه اشاره می‌کند که روحانیون و مردم عادی هدفی مشترک دارند و همه به یک حقیقت می‌نگرند.